plecy

1. Chować, kryć się za czyimiś plecami «nie chcąc ponosić ryzyka, korzystać z tego, że ktoś inny się naraża»: Organizatorzy bezprawia, o których mówię, jako osłony używają osób w bardzo podeszłym wieku i ciężko chorych, wobec których ograniczone są możliwości stosowania konsekwencji prawnych. Chowają się za plecami takich osób. Praw 6-7/1985.
2. Mieć (silne, mocne itp.) plecy «mieć poparcie, protekcję»: (...) ma silne plecy w warszawskiej centrali. Kto miałby skontrolować jego podwładnych, jeśli on sam się do tego nie kwapi? GW 21/09/2000. U kacyka Krupy nie widać ani samokrytyki ani też żadnej poprawy. Może dlatego, że ma pewne i mocne plecy w KW PZPR. A. Leszczyński, Sprawy.
3. pot. Mieć w plecy «ponieść jakąś stratę, porażkę»
4. Odwrócić się plecami do kogoś, do czegoś «przestać okazywać komuś, czemuś zainteresowanie»: Francja odwróciła się plecami do swych tradycyjnych ideałów, które mimo klęski sedańskiej wysunęły ją w wieku XIX na czoło narodów. Tydz 5/1948. Zaniedbuje się naszą mowę, nawet wielu spośród piszących po polsku pogrąża dziś język naszych ojców w barbarzyństwo, odwracając się plecami do owej surowej szkoły mistrzostwa, przekazywanej z pokolenia na pokolenie, szkoły, gdzie Ty, Poeto czarnoleski, jesteś nauczycielem (...). T. Kubiak, Przestrzeń.
5. Pokazać (komuś) plecy «odwrócić się tyłem; odejść, uciec»
6. Robić coś za czyimiś plecami «robić coś, ukrywając się przed kimś, w tajemnicy przed kimś»: Nikt już w biurze nie będzie szeptał za twoimi plecami, że swoją karierę zawdzięczasz wyjazdom do motelu „Żorż” ze starszą o 20 lat szefową. CKM 8/1999.
7. Robić karierę, awansować itp. na czyichś plecach «robić karierę, awansować kosztem kogoś innego»
Dreszcz, mróz chodzi komuś po plecach; ciarki, mrówki chodzą komuś po plecach zob. chodzić 11.
Wbić, wsadzić (komuś) nóż w plecy zob. nóż 10.
Zadać komuś cios w plecy zob. cios 3.
Ziąb chodzi, przechodzi, przebiega komuś po plecach zob. ziąb.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • plecy — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. nmos, blp, D. plecyców {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} tył tułowia człowieka od szyi do pasa : {{/stl 7}}{{stl 10}}Przygarbione plecy. Leżeć na plecach. Poklepać kogoś po plecach. Dźwigać… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • plecy — blp, D. plecyców 1. «tylna strona tułowia, część ciała od barków do pasa» Barczyste, szerokie, wąskie, zgarbione plecy. Szeroki, rozrosły w plecach. Uderzyć kogoś w plecy, po plecach. Mieć chustkę na plecach. Nieść wiązkę chrustu na plecach.… …   Słownik języka polskiego

  • plecy — Znajomości; wpływowe powiązania; koneksje Eng. Powerful contacts; influenial connections; influence …   Słownik Polskiego slangu

  • cios w plecy — {{/stl 13}}{{stl 7}} podstępne, niespodziewane działanie przeciw komuś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Atak ZSRR był ciosem w plecy broniącej się Polski. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • nóż w plecy — Zdrada Eng. An act of betrayal …   Słownik Polskiego slangu

  • plery — Plecy Eng. The back …   Słownik Polskiego slangu

  • Earl of Shaftesbury — Earldom of Shaftesbury Creation date 23 April 1672 ( 10000000000000339000000339 years, 10000000000000212000000212 days) Created by Charles II of England …   Wikipedia

  • Cathédrale d'Images — L entrée Jean Cocteau menant à la cathédrale d images …   Wikipédia en Français

  • zgarbić — dk VIa, zgarbićbię, zgarbićbisz, zgarb, zgarbićbił, zgarbićbiony częściej w imiesł. biernym «pochylić, zgiąć (plecy, grzbiet)» Prostować zgarbione plecy. zgarbić się «pochylić się, zgiąć się; wygiąć się w garb» Zgarbić się w fotelu, w ławce.… …   Słownik języka polskiego

  • Gens d'images — Contexte général Champs d’action Photographie Fiche d’identité Fondateur Albert Plé …   Wikipédia en Français

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.